français nederlands
onthaal

Torgny, een leuk dorp.

Agglomeratie van 220 inwoners, Torgny strekt zich op de zuid-oost flank van een vallei uitgegraven door de rivier Chiers.
Het dorp ligt op de zachte helling van de derde cuesta (la cuesta bajocienne), karakteristiek voor ons reliëf. De cuesta is een uitgestrekte heuvel met asymetrische hellingen.

Door de aard van de ondergrond (kalkbodem), een bijzondere oriëntering naar het zuiden en de beperkte hoogteligging (275 m), geniet het landschap van Torgny van een plaatselijk microklimaat dat zeer gunstig is voor de ontwikkeling van een zuidelijke, submediterrane fauna en flora.

De ondergrond warmt zeer snel op na de winter en houdt lang zijn warmte tot laat in de herfst.

Deze karakteristieke geologische en klimatologische eigenschappen geven aan het dorp een specifieke architectuur.

La ferme rose In tegenstelling met het traditionele straatdorp van Lotharingen, is Torgny een dorp gebouwd rond een kern. In het noorden zijn de huizen dicht tegen elkaar. In het zuiden zijn de huizen meer verspreid, met een sterke agglomeratie rond de kerk.

In het verleden was het dorp vooral gericht op de landbouw, hierdoor is de ligging van het dorp een logisch gevolg om te overleven. Men moest vermijden dat de woningen zich zouden uitbreiden op de landbouwgronden, welke onmisbaar waren voor de voeding van mens en dier.

Rue de l'Ermitage Tussen de straat en het huis ontwikkelden zich twee afzonderlijke plaatsen : een opslagplaats (l’usoir), een soort middenberm waar men vroeger de mest bewaarde,alsook de landbouwwerktuigen, de voorraad brandhout voor de winter, en een andere locatie welke diende als plaats van bijeenkomst tijdens de mooie zomerdagen. Tegenwoordig hebben de huizen deze harmonie gelukkig weten te bewaren en hebben de inwoners vermeden van de huizen te scheiden door haagbeplantingen.

Sommige inwoners hebben deze vroegere opslagplaats omgetoverd in een bloementuin en de gele stenen bank is een stille getuige van de dorpse gastvrijheid.

Muren en stenen

Place Albert Paul De voornaamste kenmerken van de huizen in Torgny zijn de kleur van de stenen en de ‘kanaal’dakpannen.
De lichtgele kalksteen, half poreus en korrelig, is samengesteld uit schelpengruis en kwartskorrels.

De stenen die gebruikt worden voor de binnenkant van de muren en andere niet zichtbare delen zijn afkomstig van de gevonden stenen in het veld. Voor de mooie gevels en bovendrempels worden stenen uit steengroeven bewerkt. Ze worden in vierkante of rechthoekige stukken gebeiteld en gezaagd.

Door het hoogteverschil van het dorp moet men gebruik maken van massieve stenen voor de ondersteuning van terrassen en de insluiting van tuinen, boomgaarden en kerkhof.

Deze droge muurstenen leiden u langs bekoorlijke steegjes, gevels en boerderijen, werkmanswoningen en een pareltje van een binnenhof zoals de “cour Lassus”.

De kanaaldakpannen

Rue Jean Voor wat betreft de kanaaldakpannen, ze zijn een overblijfsel van de romeinse periode.

Vooral in Torgny waren ze destijds zeer algemeen.

Ze zijn opeengestapeld op daken met een lage helling van 35° en worden met stenen vastgehouden op de zijkanten en de nok.

De kluizenaarswoning

In 1636, als gevolg van een rampzalige pestepidemie, richten de dorpelingen een kapel op gewijd aan onze Lieve-Vrouw van Luxemburg, troosteres van de zieken en geteisterden.

Twee brochures welke u de bouwstijl en de karakteristieken van het dorp uitleggen liggen ter uwer beschikking bij de VVV (S.I.) :
- “L’habitat et le village en Lorraine” van Marcel Fourny.
- “Visitons Torgny” van Bernard Joannes.

Ze deden de belofte om elk jaar een processie te doen.

In 1729 wordt er een kluizenaarswoning toegevoegd aan de kapel. In de 19e eeuw kwamen de meisjes, welke geen echtgenoot vonden, alsmede de vrouwen welke in verwachting waren, op bedevaart naar Torgny.

In 1977 wordt de dominikaanse zuster Marie-Bernard tot kluizenaarster ingewijd, met als doel haar leven te wijden aan werk en gebed, zonder zich echter volledig af te zonderen van het dagelijks leven in het dorp. Deze oord vond dus zijn oorspronkelijk geestelijke roeping terug.

Elk jaar, de 5e zondag na Pasen, is er een processie onder de eeuwenoude kastanjebomen ter aanbidding van onze Lieve-Vrouw.

Rue de l'Ermitage

tuile |
Réalisé par ALYSSE.INFO / Mises à jour par le S.I. Le Méridional
515758 visites sur cette page / Dernière modification le 09/04/2019 à 14h18